" Ik heb midden op straat gelegen met Luca, bloedend en stervend, aangevallen door een loslopende Stafford. De baas ging er van tussen en liet mij achter midden op de weg, ik was zelf ook gewond, kleren kapot, ik zat onder het bloed en ik moest strompelend met afgebroken hakken, naar huis met een doodbloedende hond in mijn armen, terwijl ik de slagader dichtdrukte. Mijn huis was net een slachterij, zo veel bloed lag overal. Luca werd in mijn serre geopereerd, kon niet meer vervoerd worden. Ik heb niets regen Staffords, maar laatst met een confrontatie tussen een ontsnapte Stafford en Romeo, herbeleefde ik alles weer met Luca, Gelukkig liep dit redelijk af, doordat het baasje en ik ingrepen en toen vorige week een aangelijnde hond, aan een flexlijn, plotseling voor ons opdook, schrok ik me kapot. Ik dacht weer, dat een loslopende hond Romeo aanviel. Er was niets aan de hand, gelukkig. Dat heeft het toch met mij gedaan! "
Zo een verhaal raakt ons de verantwoordelijke staffordeigenaren ook heel erg diep.
Afschuwelijk gewoon als je dat meemaakt.
Begrijp je angst dat zou ik ook hebben na zo een ervaring en als mijn hond het slachtoffer zou zijn geweest.
Wij zijn niet verantwoordelijk maar vinden het net zo erg als niet staffordeigenaren dat zulke incidenten gebeuren en betreuren dit ten zeerste.
Maar daarvoor kan niet mijn hond gestraft worden,die heeft niks gedaan.
Als 1 blanke man iemand verkracht zijn toch ook niet alle blanke mannen verkrachters.